Τετάρτη, 16 Μαΐου 2018

Φιλίες με φίδια

Αυτά που πιστεύεις ότι δεν θα συμβούν σε σένα. Οι άνθρωποι που νομίζεις ότι δεν έχεις στη ζωή σου. Οι καταστάσεις που εσένα δεν σου έχουν τύχει. Όλα είναι μακρινά μέχρι να σου συμβούν. Όλα γίνονται, αλλά στις ζωές των άλλων μέχρι να τα βιώσεις κι εσύ. Αυτά που θεωρούμε σταθερά κι αναλλοίωτα χρειάζεται μόνο μία στιγμή για να ανατραπούν. Κάθε φορά που αισθάνεσαι ασφάλεια, έρχεται μια απογοήτευση να σου υπενθυμίσει πόσο ρευστά είναι όλα. Κάπως έτσι έχουν τα πράγματα και στην φιλία.


Δεν είχα φανταστεί ότι θα ερχόταν η στιγμή να γράψω αυτές τις γραμμές. Ήξερα ότι συμβαίνουν αυτά, αλλά μακριά από μένα. Στους φίλους επενδύουμε περισσότερα απ’ όσα ενδεχομένως σε μία ερωτική σχέση. Ίσως, ελλείπει ο παραλογισμός που ενυπάρχει στον έρωτα. Η φιλία δεν τυφλώνει. 

Παρασκευή, 23 Φεβρουαρίου 2018

Δεν είσαι καλός άνθρωπος, είσαι σκατόψυχος

Η ΣΚΑΤΟΨΥΧΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΙΚΗΤΗ (!)
Η βλακεία είναι ανίκητη. Το ίδιο και η μιζέρια, η μικροψυχία, η έλλειψη παιδείας, η απουσία κριτικής σκέψης, η πνευματική σύγχυση, το αυθαίρετο τσουβάλιασμα. Όλα αυτά είναι ανίκητα. Η λογική δεν καταφέρνει ποτέ να πείσει τους ανθρώπους για την ποταπότητα και το ανώφελο των συναισθημάτων και των καταστάσεων αυτών. Αν δε μπορεί η λογική, εικάζω πως ούτε ο Θεός θα έμπαινε στον κόπο. 

Εσχάτως, η μαζική τάση στοχοποίησης της ευτυχίας λαμβάνει διαστάσεις επιδημίας. Σε δαχτυλοδείχνουν, επειδή περνάς καλά. Σε κοιτάνε με μισό μάτι, επειδή ζεις πιο άνετα από άλλους ανθρώπους, επειδή χαμογελάς περισσότερο, επειδή πας ένα ταξίδι, επειδή τρως σε ένα εστιατόριο, επειδή φοράς ακριβή κολώνια, επειδή… 

Τετάρτη, 7 Φεβρουαρίου 2018

Ο Μίκης ήταν εκεί, η Ρωμιοσύνη όχι

Η καθημερινότητα, η ιστορία, τα έθιμα, ολόκληρη η ζωή του ελληνικού λαού είναι πάντα γεμάτη αντιθέσεις, συνεχείς συγκρούσεις του άσπρου με το μαύρο χωρίς ποτέ να προκύπτει το γκρι. Ένας λαός οπλισμένος με παθιασμένη και μανιχαϊστική αντίληψη των πραγμάτων ακόμη και για τα πιο ευαίσθητα ζητήματα. Εύκολα μοιάζει να διχάζεται και να ενώνεται, εύκολα δείχνει να παραπλανάται, να ξεχνάει, να αποκαθηλώνει.


Η αλήθεια διαφέρει πολύ. Ο λαός ζει μέσα στους δρόμους που ξετυλίγεται η πραγματική ζωή και αφουγκράζεται τη βουή και τον αντίλαλο που αφήνει στο πέρασμα της η ιστορία. Τρίβεται με τα γεγονότα, τα βιώνει σε όλο τους το μεγαλείο, αφού εκπορεύονται από αυτόν και καταλήγουν σ’ αυτόν. 

Δευτέρα, 22 Ιανουαρίου 2018

Μύκονος και Costa Navarino - Διάγνωση: Κενότητα

Εάν το απόλυτο κενό έχει ονοματεπώνυμο, το όνομα είναι επίδειξη και το επώνυμο καταναλωτισμός. Συνάντησα το απόλυτο κενό σε μια πρόσφατη συνομιλία με γνωστή μου, η οποία μεταξύ άλλων είπε: «κάνω τα κουμάντα μου φέτος να πάω Μύκονο το καλοκαίρι και την άλλη εβδομάδα πάω Costa Navarino, μόνο με το check in στο facebook και τις φωτογραφίες στο instagram θα ανέβω κοινωνικά ρε παιδί μου, θα δουν όλοι σε τι μέρη διακοπάρω». 


Η ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας είναι δικαίωμα σεβαστό. Η ελευθερία έκφρασης είναι δικαίωμα εξίσου σεβαστό. Συνεπώς, άνθρωποι σαν τη γνωστή μου έχουν δικαίωμα να είναι αυτοί που είναι κι εγώ έχω δικαίωμα να σχολιάσω το ποιοι είναι. Τα λέει το Σύνταγμα. 

Τρίτη, 19 Δεκεμβρίου 2017

Με τόσο Εγώ... Πώς να πετύχετε στη ζωή;

ΕΓΩ vs ΕΠΙΤΥΧΙΑ
Είμαι στην ηλικία που μπορώ να στοχαστώ με σχετική ασφάλεια τι είναι «η επιτυχία στη ζωή». Γράφω τις ακόλουθες γραμμές με την ευχή, όσοι τις διαβάσουν, να προβληματιστούν ως προς το σκοπό και τον προορισμό που έχουν χαράξει στη ζωή τους, ώστε να ανακαλύψουν πού θέλουν να πάνε και κυρίως το πώς. Να καταλάβουν ότι το Εγώ είναι ο εχθρός της επιτυχίας.

Οι άνθρωποι κυνηγάνε την επιτυχία στη ζωή. Συνειδητά ή όχι, από την ώρα που ξυπνάνε κάνουν πράγματα που συνθέτουν το παζλ αυτής της κατάστασης. Η ιδέα, ωστόσο, που έχουν οι περισσότεροι για την επιτυχία στη ζωή είναι διαστρεβλωμένη. Αυτό συμβαίνει για ιστορικούς, κοινωνικούς, πολιτικοοικονομικούς λόγους.

Τρίτη, 14 Νοεμβρίου 2017

Οφείλουμε να επιβεβαιώνουμε τη δημοκρατία

Άλλοι το λένε γοητεία κι άλλοι αυτοαναίρεση. Η δημοκρατία είναι ο τρόπος διακυβέρνησης που αντιτίθεται σε κάθε εκδήλωση φασισμού, απολυταρχισμού και ολοκληρωτισμού, καμία άσκηση εξουσίας εντός της δημοκρατίας δεν είναι προϊόν επιβολής και με κανέναν τρόπο δεν εμποδίζει τη διαμόρφωση, ανάπτυξη και διάδοση οποιασδήποτε ιδέας. Γνωστά πράγματα. Η δημοκρατία διαθέτει χώρο ακόμη και για τους δηλωμένους εχθρούς της, τους ορκισμένους αντιπάλους της, τους φανατικούς πολέμιους των ιδανικών της. 

Αυτοαναιρείται με αυτόν τον τρόπο ή ακριβώς αυτή είναι η γοητεία της, ότι δηλαδή επιτρέπει στους εχθρούς της να υπάρχουν, να την πολεμούν, να την πληγώνουν αλλά η ίδια τα αντιμετωπίζει όλα αυτά με αρχές και όπλα υψηλού ηθικού βεληνεκούς; Η απάντηση εξαρτάται από την οπτική καθενός ή υπάρχει μία και μοναδική; 

Παρασκευή, 10 Νοεμβρίου 2017

Ευγνώμων για τον Γιάνη Βαρουφάκη

Το Βιβλίο του Γιάννη Βαρουφάκη περιγράφει όλα όσα διαδραματίστηκαν εντός, εκτός και σε κάθε γωνιά της Ελλάδας και της Ευρώπης κατά την περίοδο πριν τις εκλογές του Γενάρη του 2015 και κυρίως κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων καθώς και των συνθηκών διεξαγωγής του δημοψηφίσματος του Ιουλίου του 2015 ως και την τελική υπογραφή του τρίτου ελληνικού μνημονίου. 

Για να μπορείς να καταλάβεις την ιστορικότητα εκείνων των στιγμών, πρέπει να πιστεύεις στη δημοκρατία. Μόνο αν πιστεύεις στη δημοκρατία μπορείς να κατανοήσεις και να αναγνωρίσεις ότι αυτός ο άνθρωπος στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων, πάλεψε μέχρι τελευταία στιγμή, εξάντλησε τα όρια του εαυτού του για να ανταποκριθεί στο καθήκον που είχε ο Υπουργός Οικονομικών μιας πτωχευμένης χρεοδουλοπαροικίας. 

Σάββατο, 30 Σεπτεμβρίου 2017

Είστε όλοι Υποκριτές

Αν σκεφτείτε εξ αποστάσεως τον τρόπο ζωής των ανθρώπων, θα διαπιστώσετε ότι σε ελάχιστες εκφάνσεις της ζωής μας είμαστε αυθεντικοί. Υποκρινόμαστε συνεχώς. Λίγες στιγμές περνάμε με τον αληθινό εαυτό μας και ακόμη λιγότερες λανσάρουμε την προσωπικότητά μας χωρίς προσωπείο. Η υποκρισία νοείται στις ακόλουθες γραμμές όχι μόνο με την έννοια της παράστασης μιας ψευδούς κατάστασης σαν αληθινής αλλά και υπό την οπτική «αποκρύπτω ότι σιχαίνομαι κάτι επειδή εξαναγκάζομαι να το κάνω». 

Γιατί υποκρινόμαστε; Για πολλούς λόγους. Φοβόμαστε την απόρριψη, τα μέσα δικτύωσης επηρεάζουν τον τρόπο που θέλουμε να μας βλέπουν οι άλλοι, η κρίση ταυτότητας γίνεται εντονότερη λόγω των συνθηκών ζωής (ανεργία, οικονομικά προβλήματα, επιφανειακές διαπροσωπικές σχέσεις), δεν ξέρουμε να λέμε όχι, δεν τηρούμε τις αρχές μας. 

Πέμπτη, 31 Αυγούστου 2017

Χτυπά η φύση την καμπάνα για τον Τραμπ;

Ο Ντόναλντ δεν αστειευόταν με όλα. Κάποιες υπερβολές ή μεγαλοστομίες του ή εθνολαϊκίστικες κορώνες φαίνεται πως τις εννοούσε. Από την ανάληψη των καθηκόντων του, επέδειξε επιθετικές τάσεις σε βάρος μιας σειράς δραστηριοτήτων και πρωτοβουλιών που στοχεύουν στον περιορισμό της κλιματικής αλλαγής. Πριν τρεις μήνες, ανακοίνωσε την απόσυρση από τη Συμφωνία του Παρισιού για την κλιματική αλλαγή (δέσμευση των ΗΠΑ για μείωση των εκπομπών  έως το 2025).


Παρά την διεθνή κατακραυγή, ο Τραμπ δεν συγκινείται ιδιαίτερα από τα 650 εκατομμύρια τόνους διοξειδίου του άνθρακα που αναμένεται να κοστίσουν στην ανθρωπότητα οι αντιπεριβαλλοντικές πολιτικές του. Γι' αυτό, τον Αύγουστο προέβη στη μείωση των περιβαλλοντικών κανονισμών για τα κυβερνητικά κατασκευαστικά προγράμματα σε περιοχές ευάλωτες στις πλημμύρες στο πλαίσιο υλοποίησης της πρότασής του για επισκευή των παλαιών υποδομών. 

Τρίτη, 29 Αυγούστου 2017

Το Grexit πήγε θάλασσα!

Είσαι νέος άνθρωπος, έχεις δουλειά, έχεις ψηφίσει μία φορά Αλέξη Τσίπρα και είπες και όχι στο δημοψήφισμα του Ιουλίου του 2015. Έκτοτε, βιώνεις την πραγματικότητα του Σύριζα με τις γνωστές κυβιστήσεις και την επικοινωνιακή αγιοποίηση κάθε μνημονιακής συμμόρφωσης. Το γνωστό πολιτικό αφήγημα περί "διαφορετικότητας" στην εφαρμογή των μνημονίων με το ηθικό πλεονέκτημα της αριστεράς είναι καθεστώς. Τί επεφύλασσε, ωστόσο, το φετινό καλοκαίρι σε αυτόν τον κλασσικό τύπο;

Είναι δυνατόν να συζητάει Έλληνας, στην Ελλάδα του 2017, σε ξαπλώστρα για την δραχμή; Κι όμως, το Grexit πήγε θάλασσα. Ούτε μία ούτε δύο αλλά τρεις παρέες νεοελλήνων συνάντησα σε διαφορετικούς τόπους, οι οποίες συζήτησαν για τουλάχιστον πέντε λεπτά το ζήτημα του Grexit και της δραχμής, ενώ άραζαν σε  ξύλινες ξαπλώστρες (τις καλές με τα λευκά χοντρά στρώματα). Από τα συμφραζόμενα συμπέρανα ότι πρόκειται για ανθρώπους με δουλειά και οικογένεια που απλώς τα φέρνουν βόλτα.