Σάββατο, 30 Σεπτεμβρίου 2017

Είστε όλοι Υποκριτές

Αν σκεφτείτε εξ αποστάσεως τον τρόπο ζωής των ανθρώπων, θα διαπιστώσετε ότι σε ελάχιστες εκφάνσεις της ζωής μας είμαστε αυθεντικοί. Υποκρινόμαστε συνεχώς. Λίγες στιγμές περνάμε με τον αληθινό εαυτό μας και ακόμη λιγότερες λανσάρουμε την προσωπικότητά μας χωρίς προσωπείο. Η υποκρισία νοείται στις ακόλουθες γραμμές όχι μόνο με την έννοια της παράστασης μιας ψευδούς κατάστασης σαν αληθινής αλλά και υπό την οπτική «αποκρύπτω ότι σιχαίνομαι κάτι επειδή εξαναγκάζομαι να το κάνω». 

Γιατί υποκρινόμαστε; Για πολλούς λόγους. Φοβόμαστε την απόρριψη, τα μέσα δικτύωσης επηρεάζουν τον τρόπο που θέλουμε να μας βλέπουν οι άλλοι, η κρίση ταυτότητας γίνεται εντονότερη λόγω των συνθηκών ζωής (ανεργία, οικονομικά προβλήματα, επιφανειακές διαπροσωπικές σχέσεις), δεν ξέρουμε να λέμε όχι, δεν τηρούμε τις αρχές μας. 

Πέμπτη, 31 Αυγούστου 2017

Χτυπά η φύση την καμπάνα για τον Τραμπ;

Ο Ντόναλντ δεν αστειευόταν με όλα. Κάποιες υπερβολές ή μεγαλοστομίες του ή εθνολαϊκίστικες κορώνες φαίνεται πως τις εννοούσε. Από την ανάληψη των καθηκόντων του, επέδειξε επιθετικές τάσεις σε βάρος μιας σειράς δραστηριοτήτων και πρωτοβουλιών που στοχεύουν στον περιορισμό της κλιματικής αλλαγής. Πριν τρεις μήνες, ανακοίνωσε την απόσυρση από τη Συμφωνία του Παρισιού για την κλιματική αλλαγή (δέσμευση των ΗΠΑ για μείωση των εκπομπών  έως το 2025).


Παρά την διεθνή κατακραυγή, ο Τραμπ δεν συγκινείται ιδιαίτερα από τα 650 εκατομμύρια τόνους διοξειδίου του άνθρακα που αναμένεται να κοστίσουν στην ανθρωπότητα οι αντιπεριβαλλοντικές πολιτικές του. Γι' αυτό, τον Αύγουστο προέβη στη μείωση των περιβαλλοντικών κανονισμών για τα κυβερνητικά κατασκευαστικά προγράμματα σε περιοχές ευάλωτες στις πλημμύρες στο πλαίσιο υλοποίησης της πρότασής του για επισκευή των παλαιών υποδομών. 

Τρίτη, 29 Αυγούστου 2017

Το Grexit πήγε θάλασσα!

Είσαι νέος άνθρωπος, έχεις δουλειά, έχεις ψηφίσει μία φορά Αλέξη Τσίπρα και είπες και όχι στο δημοψήφισμα του Ιουλίου του 2015. Έκτοτε, βιώνεις την πραγματικότητα του Σύριζα με τις γνωστές κυβιστήσεις και την επικοινωνιακή αγιοποίηση κάθε μνημονιακής συμμόρφωσης. Το γνωστό πολιτικό αφήγημα περί "διαφορετικότητας" στην εφαρμογή των μνημονίων με το ηθικό πλεονέκτημα της αριστεράς είναι καθεστώς. Τί επεφύλασσε, ωστόσο, το φετινό καλοκαίρι σε αυτόν τον κλασσικό τύπο;

Είναι δυνατόν να συζητάει Έλληνας, στην Ελλάδα του 2017, σε ξαπλώστρα για την δραχμή; Κι όμως, το Grexit πήγε θάλασσα. Ούτε μία ούτε δύο αλλά τρεις παρέες νεοελλήνων συνάντησα σε διαφορετικούς τόπους, οι οποίες συζήτησαν για τουλάχιστον πέντε λεπτά το ζήτημα του Grexit και της δραχμής, ενώ άραζαν σε  ξύλινες ξαπλώστρες (τις καλές με τα λευκά χοντρά στρώματα). Από τα συμφραζόμενα συμπέρανα ότι πρόκειται για ανθρώπους με δουλειά και οικογένεια που απλώς τα φέρνουν βόλτα.

Παρασκευή, 4 Αυγούστου 2017

Ο Νεϊμάρ, το Ποδόσφαιρο και η μόνη προοπτική για την Ελλάδα

Χωρίς πρόθεση ειρωνείας αλλά με διαπιστωτικό ύφος ξεκαθαρίζω ότι η κομμουνιστική προσέγγιση του ποδοσφαίρου με αναλύσεις "τόσα εκατομμύρια επειδή κλωτσάνε μια μπάλα, ενώ θα μπορούσαν να σωθούν χιλιάδες νοικοκυριά", δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα. Το επαγγελματικό ποδόσφαιρο έχει αλλάξει εδώ και δεκαετίες και τα ποσά που παίζουν στην αγορά είναι αυτά που ακούμε και ταραζόμεθα. 

Η μεταγραφή του Νεϊμάρ στην Παρί Σεν Ζερμέν κόστισε 222 εκατομμύρια ευρώ, τα οποία πληρώθηκαν "ντούκου" με επιταγή ημέρας, διότι πρόκειται για πληρωμή ρήτρας. Υπενθυμίζω συνοπτικά ότι τα προηγούμενα χρόνια η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ξόδεψε 104 εκατομμύρια ευρώ για να αποκτήσει τον Πολ Πογκμπά, η Ρεάλ Μαδρίτης 92,5 εκατομμύρια για τον Γκάρεθ Μπέιλ και παλιότερα 89 εκατομμύρια για τον Κριστιάνο Ρονάλντο. Με μια γρήγορη αναδρομή μαθαίνεις ότι η Μπαρτσελόνα κάποτε με 14,5 εκατομμύρια πήρε τον Ρονάλντο - τον φαινόμενο - ενώ η Νιούκαστλ με μεταγραφή-ρεκόρ για τους Άγγλους αγόρασε 16,7 εκατομμύρια ευρώ τον Άλαν Σίρερ και αργότερα η Ίντερ 35,7 εκατομμύρια εν έτει 1999 τον Κριστιάν Βιέρι. Το 2001 τα 52 εκατομμύρια που κόστισε η μετακίνηση του Ζιντάν στη Ρεάλ Μαδρίτης θεωρείτο αστρονομικό ποσό.

Τετάρτη, 19 Ιουλίου 2017

Θανάσης Λουβερδής: «Ως του Μυαλού την Ξαστεριά»

ΣΚΟΡΠΙΣΕ Η ΠΑΝΔΩΡΑ ΣΥΜΦΟΡΑ 
ΟΜΩΣ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΟΥ ΚΑΙΕΙ ΜΙΑ ΦΩΤΙΑ
Ο Φουριόζος εγκαινιάζει την ενότητα του Πολιτισμού έχοντας την χαρά να φιλοξενεί έναν νέο καλλιτέχνη, ο οποίος στα είκοσι έξι του χρόνια ήδη απολαμβάνει τους καρπούς της επίμονης ενασχόλησης με την τέχνη που αγαπάει, τη λατρεία του κοινού, το ταξίδι της δημιουργίας.

Ο Θανάσης Λουβερδής είναι τραγουδοποιός και ερμηνευτής. Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 19 Ιουνίου 1991, μεγάλωσε στην Πετρούπολη και οι συμμετοχές του σε διάφορα Φεστιβάλ της Αθήνας είναι πολυάριθμες. Τον περασμένο Δεκέμβριο κυκλοφόρησε τον πρώτο προσωπικό δίσκο με τίτλο «Ως Του Μυαλού Την Ξαστεριά», που αριθμεί δέκα τραγούδια σε μουσική και στίχους του ιδίου.

Κυριακή, 2 Ιουλίου 2017

Η ευτυχία είναι όντως επιλογή

Τίποτα δεν έχει νόημα αν δεν μάχεσαι. Συχνά, το μόνο που αξίζει είναι να παλεύεις ακόμη και για τα ασήμαντα. Δεν επιτρέπεται να τα παρατάς. Οι άνθρωποι βρίσκουν ένα σωρό δικαιολογίες, για να μην κάνουν το δύσκολο. Το αποφεύγουν. Το κακό είναι ότι με τις εύκολες επιλογές στη ζωή, ποτέ δεν γεύεσαι την ευτυχία στον βαθμό που μπορείς, επειδή η επιλογή σου δεν ήταν η δύσκολη. 

Το ίδιο ισχύει και με το γέλιο. Για να γελάς «πιο συχνά κι ανεπιτήδευτα», χρειάζεται να πάρεις δύσκολες αποφάσεις. Η βασική είναι ν’ απαρνηθείς την πιθανότητα να μην πάνε καλά τα πράγματα. Είναι τόσο δύσκολο να συνειδητοποιήσεις ότι σε κάθε συμφορά η φύση έχει φροντίσει να επέρχεται ισορροπία με κάποια θετική εξέλιξη; Οφείλεις να ψάχνεις από το πρωί ως το βράδυ χιλιάδες τρόπους για να χαμογελάς. Ερωτεύσου, κάνε οτιδήποτε σ’ ευχαριστεί, μην αφήνεις τις συνθήκες να σε αδρανοποιούν, βγες, μπες, όπου θες και πέρνα καλά. Ζήσε. Σα να πρόκειται να μην έχεις τίποτα αύριο από αυτά που σήμερα απολαμβάνεις.